ของหวานชื่อแปลกหู ดูแปลกตา

มีเส้นหมี่ เส้นอะไรไม่รู้หนึบ ๆ หยุ่น ๆ ลูกตาวเชื่อม (บ้างก็เรียกลูกชิด) ถั่วแดง มันเชื่อม เม็ดบัว น้ำแข็ง ทั้งหมดลอย ๆ จม ๆ ในน้ำเชื่อมน้ำตาลทรายแดง หวานเย็นชื่นใจ

เพิ่งรู้ว่าอยู่แถวบ้านเมื่อเพื่อนบอก พิกัดคือเชิงสะพานนรรัตน์สถาน ฝั่งถนนสามเสน ตรงข้ามโรงรับจำนำบางลำภู

ร้านอยู่ริมคลอง ตอนไปกินมีสาวหมวยอยู่โต๊ะริมผนัง

กินเสร็จเดินมาจ่ายเงินสิบห้าบาท

ชำเลืองมองสาวหมวยอีกแวบแล้วเดินออกมาข้ามสะพาน

การเดินทางในรอบสองเดือนที่ผ่านมา

• ไปอยู่เชียงใหม่ 1 วัน
• กลับมาอยู่กรุงเทพ 12 วัน
• ไปอยู่เชียงใหม่ 9 วัน
• กลับมาอยู่กรุงเทพ 1 วัน (นับจริง ๆ ประมาณ 21 ชั่วโมง)
• ไปอยู่เชียงใหม่ 6 วัน
• กลับมาอยู่กรุงเทพ 3 วัน
• ไปอยู่เชียงใหม่ 7 วัน
• กลับมาอยู่กรุงเทพ 1 วัน
• ไปอยู่พัทยา 3 วัน
• แวะกรุงเทพ 6 ชั่วโมงก่อนไปอยู่เชียงใหม่ 14 วัน

สิริรวมระยะทางไปมาประมาณ 7300 กิโลเมตร

ชีวิตหอพักเริ่มต้นเมื่อ ม. 4 มันเริ่มด้วยชุดนักเรียนสามสี่ชุด เสื้อยืดกางเกงนิดหน่อย ชุดนักศึกษาวิชาทหาร แปรงสีฟัน ยาสีฟัน ขันน้ำ สบู่ ยาสระผม กาละมัง ถุงเท้ารองเท้า ดูคล่องตัวมาก กระเป๋าใบเดียวอยู่

แต่แล้วมันก็เริ่มมีอะไรเพิ่มเข้ามา หนังสือ ของกิน แฟ้ม กีต้าร์ คอมพิวเต้อร์ ไม้ปิงปอง ไม่รู้จะเก็บตรงไหน (หรือเก็บอย่างไร)

พอเข้าหอพักมหาวิทยาลัยก็เหมือนกดรีเซ็ต เริ่มต้นคล้ายเดิม เสื้อผ้า เครื่องอาบน้ำ กีต้าร์ คอม (ยังพอถือสองมือได้)

สี่ปีผ่านไป หนังสือเป็นตั้ง แฟ้ม เสื้อผ้า เพิ่มขึ้นมาจากไหนวะ

ถึงเวลากดปุ่มรีเซ็ตอีกรอบ