ผมไม่สามารถอ้างได้ว่าผมเป็นคนตลก แต่ผมก็พยายามที่จะมีอารมณ์ขันในเรื่องต่าง ๆ และคิดว่าตัวเองค่อนข้างใจกว้างกับอารมณ์ขันของผู้อื่น บ่อยครั้งที่มุขตลกที่ผมเห็นว่าขำและไม่มีปัญหาอะไรกับมัน กลับกลายเป็นเรื่องแทบจะต้องห้ามสำหรับคนอื่น เช่น ศาสนา

อย่างไรก็ตาม ผมเชื่อโดยส่วนตัวว่ามีบางเรื่องที่ไม่น่านำมาล้อเล่น เท่าที่นึกออกตอนนี้ก็คือเรื่องความตายของคน กับศักดิ์ศรีของคน (ซึ่งจริง ๆ มันอาจจะเรียกว่าศักดิ์ศรีได้ไม่เต็มปากนัก แต่ตอนนี้นึกคำอื่นไม่ออก เอาเป็นว่ายึดจากตัวอย่างที่จะยกมาก็แล้วกัน)

ปัญหาของอารมณ์ขันพวกนี้ก็คือ บางมุขมันก็ขำจริง ๆ เคยอ่านผ่าน ๆ เจอมุขตลกเกี่ยวกับการเสียชีวิตของเสธ. แดง และการเผาห้างสรรพสินค้า ก่อนที่จะรู้ตัวก็หัวเราะพรืดไปแล้ว แล้วก็รู้สึกผิดมากขึ้นเป็นลำดับ

เรื่อง เจเล่ เมื่อไม่นานมานี้ก็เช่นกัน ผมไม่เห็นว่าการที่คนที่ถูกหมายจับที่ขาดหลักฐานชัดเจนเรียกไปกักขังอยู่หลายวันต้องการแสดงการประท้วงต่อสิ่งที่เขาเห็นว่าไม่ยุติธรรม จะตลกตรงไหน ต้องขอบคุณโฆษก ศอฉ. ที่ปล่อยมุขเจ็บ ๆ ทำลายความพยายามในการต่อสู้และลดศักดิ์ศรีของคนออกมาให้ผมได้สัมผัสถึงความเศร้าที่เกิดจากอารมณ์ขัน

หมายเหตุ: ผมพยายามหาคำอธิบายกับตัวเองว่าแล้วทำไมถึงขำไปกับวิดีโอ "ฮิตเลอร์ซับนรก" เหล่านั้น ซึ่งก็ยังหาคำอธิบายชัด ๆ ไม่ได้ แต่ที่แน่ ๆ หลังจากดูหนังต้นฉบับ (The Downfall) แล้ว ผมขำอย่างมีความสุขกับบรรดาวิดีโอเหล่านั้นน้อยลงมาก

ขอไว้อาลัยให้กับผู้ที่เสียชีวิตทุกท่าน

ช่วงนี้รู้สึกโหวง ๆ

บอกไม่ถูก คือมันโล่ง ๆ หวิว ๆ (แต่ไม่วาบหวาม)

มันคงเป็น Quarter-Life Crisis เรียกว่าอะไรดี วิกฤตวัยสลึง/วัยกระเบียด/วัยกั๊ก เรอะ (ฮา)

ตั้งแต่เกิดมามันก็ดูจะมี "เป้าหมายต่อไป" ตลอด จบประถมก็เข้าโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัด (บ้านใกล้ จับฉลากได้ ไม่ต้องลุ้น) จะอยู่ต่อถึงมอหกก็ได้ แต่ดันมาโผล่อยู่นครปฐมสามปี แล้วก็เด้งมาอยู่ปทุมธานีอีกสี่ปี

คือแต่ละช่วงที่ผ่านมามันค่อนข้างแน่นอน อาจไม่แน่นอนว่าไปที่ไหน แต่ก็พอจะรู้ว่าต้องไปอยู่ในบรรยากาศไหน

แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ไอ้ทางเลือก เรียนต่อ/ทำงาน มันก็ถือว่าเป็น "เป้าหมายต่อไป" ได้อยู่ แต่มันดูไม่แน่นอนเอาซะเลย

เมื่อสักครึ่งปีก่อนก็บ่นอยู่นั่นว่าเบื่อ เมื่อไรจะเรียนจบ พอมันมาถึงแบบพรุ่งนี้มะรืนนี้แล้วก็รู้สึกว่า เฮ้ย! เร็ว!

พูดว่าเวลาผ่านไปเร็วก็ไม่ใช่ นั่งจัดการไฟล์ในคอมเครื่องเก่ามันก็นึกย้อนไปได้เยอะมาก แต่ละปีทำเรื่องบ้าบออะไรไว้บ้าง

ไม่อยากจะใช้คำนี้เลย รู้สึกว่ามันเลี่ยน น้ำเน่า แอบด่าคนอื่นในใจไว้เยอะ

แต่ใจหายจริง ๆ นะ