ผมเพิ่งไปดู The Inglourious Basterds มาเมื่อวันอาทิตย์ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนหนังจบก็คือ ตาแรนติโน่ ผู้กำกับและเขียนบท แม่งคิดได้ไงวะ ทั้งฉากโหด ๆ ในหนัง และบทเรื่องที่อลหม่านพินาศฉิบหายวายป่วงพลิกความคาดหมายแบบนั้น ช่วยไม่ได้จริง ๆ ที่จะสงสัยว่าคนที่คิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้นมาได้นี่จะมีชีวิตประจำวันอย่างไร แน่นอนว่าถ้าคิดอย่างมีเหตุผลหน่อยมันก็โยงไม่ได้ตรง ๆ ขนาดนั้นว่าคนที่สร้างสรรค์ผลงานในอารมณ์หนึ่ง ๆ จะต้องเป็นคนที่จมอยู่กับอารมณ์นั้น ๆ หรือคุ้นเคยกับอารมณ์นั้น ๆ แต่มันก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องในทางรสนิยมบ้างล่ะน่า

ผมเป็นคนที่ชอบอ่านเรื่องสั้น หรือนวนิยายขนาดสั้น เพราะรู้สึกว่ามันจบในตอน ได้รู้บทสรุปอย่างรวดเร็ว (แต่ก็เป็นแฟนตัวยงของนิยายยาว ๆ อย่างชุด The Lord of the Rings นะ) เพิ่งซื้อหนังสือรวมเรื่องสั้นของโดนั่ลด์ บาร์เธลมี่ มาอ่าน แต่ละเรื่อง (ความยาวไม่กี่หน้า) ก็ค่อนข้างหลุดโลก ก็ชวนให้คิดว่าคนเขียนเขาคิดอะไรอยู่ถึงเขียนมันออกมาได้

คนที่ชอบอ่านเรื่องสั้น (จริง ๆ ไม่ต้องเรื่องสั้นหรอก แค่ชอบอ่าน) ก็คงอยากจะเขียนเรื่องของตัวเองบ้าง ผมเองก็ด้วย ก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไม คงเป็นอารมณ์หนึ่งของสัตว์สังคมอย่างมนุษย์ที่ต้องการสื่อสารความคิดของตนเองกับคนอื่น ๆ ผ่านช่องทางที่ชอบ (แล้วก็เห็นคนรู้จักเขียน แล้วชอบ อยากเขียนบ้าง) แต่ปัญหาก็คือ ผมไม่แน่ใจนักว่าคนที่อ่าน (หรือถูกยัดเยียดให้อ่าน) จะโยงเรื่องสั้นที่เขียน กับตัวผมหรือเปล่า (แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ) ทั้ง ๆ ที่มันอาจไม่ได้มาจากสิ่งที่คิดจริง ๆ แต่เป็นการพยายามคิด หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ผมคิดจริง ๆ ก็ได้ พูดง่าย ๆ คือ ใจหนึ่งก็อยากเขียน อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากให้คนอ่านโยงสิ่งที่เขียนกับตัวจริงของคนเขียน (ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะโยง)

ตามหัวข้อ ไปดูกันซะนะจ๊ะ

งานเยอะ แวะมาบันทึกสั้น ๆ

เมื่อวันเสาร์ (4 เม.ย.) แวะไปดูงานหนังสั้น 17 เรื่อง (หรือ 14 วะ) ที่หอศิลป์ ชื่องาน Once Upon a Time in Bangkok จัดโดย Bioscope (อารมณ์ Paris, je t'aime)

หัวข้อคือ "ถ้ารัฐบาลย้ายเมืองหลวงจากกรุงเทพฯ ไปนนทบุรี" แล้วก็ใช้วิธีส่งต่อบท คือคนแรกเริ่มทำอย่างนี้ คนต่อมาก็เอาบทไปเขียนต่อ เหมือนกับเขียนเรื่องต่อกัน

โดยรวมก็น่าประทับใจอีกแล้ว มีบางเรื่องที่งงไปหน่อย และบางเรื่องที่เลี่ยนไปหน่อย sound check โคตรฮา เป็นคุณตาคุณยายออกมายืน คุณตาบอกว่า "ผมชอบซ้อมเมียผม" (ขึ้น subtitle ว่า "I'm a wife beater.") แล้วก็ทำท่าตีเข่า ฟาดสันมือ ดัง ป้ากกก ป้ากกกก

ชอบมากอีกอย่างที่ทำ subtitle ทุกเรื่อง ถ้าตรวจไวยากรณ์ให้เนี้ยบจะสุดยอดมาก ๆ

จบ

ปล. ประทับใจคุณทองย้อย กั่ก ๆ