ผมเพิ่งไปดู The Inglourious Basterds มาเมื่อวันอาทิตย์ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นตอนหนังจบก็คือ ตาแรนติโน่ ผู้กำกับและเขียนบท แม่งคิดได้ไงวะ ทั้งฉากโหด ๆ ในหนัง และบทเรื่องที่อลหม่านพินาศฉิบหายวายป่วงพลิกความคาดหมายแบบนั้น ช่วยไม่ได้จริง ๆ ที่จะสงสัยว่าคนที่คิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้นมาได้นี่จะมีชีวิตประจำวันอย่างไร แน่นอนว่าถ้าคิดอย่างมีเหตุผลหน่อยมันก็โยงไม่ได้ตรง ๆ ขนาดนั้นว่าคนที่สร้างสรรค์ผลงานในอารมณ์หนึ่ง ๆ จะต้องเป็นคนที่จมอยู่กับอารมณ์นั้น ๆ หรือคุ้นเคยกับอารมณ์นั้น ๆ แต่มันก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องในทางรสนิยมบ้างล่ะน่า

ผมเป็นคนที่ชอบอ่านเรื่องสั้น หรือนวนิยายขนาดสั้น เพราะรู้สึกว่ามันจบในตอน ได้รู้บทสรุปอย่างรวดเร็ว (แต่ก็เป็นแฟนตัวยงของนิยายยาว ๆ อย่างชุด The Lord of the Rings นะ) เพิ่งซื้อหนังสือรวมเรื่องสั้นของโดนั่ลด์ บาร์เธลมี่ มาอ่าน แต่ละเรื่อง (ความยาวไม่กี่หน้า) ก็ค่อนข้างหลุดโลก ก็ชวนให้คิดว่าคนเขียนเขาคิดอะไรอยู่ถึงเขียนมันออกมาได้

คนที่ชอบอ่านเรื่องสั้น (จริง ๆ ไม่ต้องเรื่องสั้นหรอก แค่ชอบอ่าน) ก็คงอยากจะเขียนเรื่องของตัวเองบ้าง ผมเองก็ด้วย ก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไม คงเป็นอารมณ์หนึ่งของสัตว์สังคมอย่างมนุษย์ที่ต้องการสื่อสารความคิดของตนเองกับคนอื่น ๆ ผ่านช่องทางที่ชอบ (แล้วก็เห็นคนรู้จักเขียน แล้วชอบ อยากเขียนบ้าง) แต่ปัญหาก็คือ ผมไม่แน่ใจนักว่าคนที่อ่าน (หรือถูกยัดเยียดให้อ่าน) จะโยงเรื่องสั้นที่เขียน กับตัวผมหรือเปล่า (แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ) ทั้ง ๆ ที่มันอาจไม่ได้มาจากสิ่งที่คิดจริง ๆ แต่เป็นการพยายามคิด หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ผมคิดจริง ๆ ก็ได้ พูดง่าย ๆ คือ ใจหนึ่งก็อยากเขียน อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากให้คนอ่านโยงสิ่งที่เขียนกับตัวจริงของคนเขียน (ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะโยง)

เหมือนจะเป็นความนิยมที่จะมาอวดกันว่าใครไปซื้อหนังสืออะไรมาจากงานหนังสือบ้าง ก็ขอกระโดดเข้าร่วมกระแสด้วยครับ

• บาร์เทิลบี โดย เฮอร์แมน เมลวิลล์
  สืบเนื่องมาจากซื้อยูโทเปีย กับ 1984 มาอ่าน ทั้งสองเล่มถูกตีพิมพ์ล่าสุดโดยสำนักพิมพ์สมมติ ก็เลยติดตามดูว่าสำนักพิมพ์สมมติเอาหนังสืออะไรมาแปลอีกบ้าง พบคำอธิบายว่า บาร์เทิลบี เป็นนิยายที่ "กวนประสาท" มาก ฟังดูน่าสนใจ เลยซื้อมา
• ราโชมอน และเรื่องสั้นอื่น ๆ โดย ริวโนะสุเกะ อะคุตะงะวะ
  เล่มนี้ถูกจัดอยู่ในชุด วรรณกรรมในวงเล็บ เช่นเดียวกับบาร์เทิลบี เลยหยิบมาด้วย
• รักแรก และเรื่องสั้นอื่น ๆ โดย ซามูเอล เบคเกตต์
  เช่นเดียวกับข้างบน
• พิพิธภัณฑ์แสง โดย กิตติพล สรัคคานนท์
  คนขายบอกว่า ถ้าชอบอ่านเรื่องสั้น ลองเล่มนี้สิครับ ก็เลยใจง่ายหยิบมา อ่านจบไปหนึ่งเรื่องพบว่าน่าประทับใจมาก ห้าสิบบาท ห้าเรื่อง ตกเรื่องละสิบบาท โคตรคุ้ม
• เส้นแสงที่สูญหาย เราร้องไห้เงียบงัน โดย ฮารูกิ มูราคามิ
  ต้นฉบับชื่อ Firefly, Barn Burning and other stories เป็นรวมเรื่องสั้นของมูราคามิ เห็นใคร ๆ ก็อ่านมูราคามิ อยากลองบ้าง คนขายเลยแนะนำให้ลองรวมเรื่องสั้นก่อน
• จะเป็นผู้คอยรับไว้ ไม่ให้ใครร่วงหล่น โดย เจ.ดี. ซาลินเจอร์
  ต้นฉบับชื่อ The Catcher in the Rye เห็นว่าเป็นหนึ่งในสุดยอดนิยายอเมริกัน เลยซื้อมา
• 1968 เชิงอรรถการปฏิวัติ โดย ธเนศ วงศ์ยานนาวา
  เพื่อนคณะอื่น ๆ เช่น รัฐศาสตร์ หรือนิติศาสตร์ ชอบชื่นชมอาจารย์ธเนศให้ฟังบ่อย ๆ ไอ้เราหัวเกรียนเรียน SIIT ก็ไม่เคยได้สัมผัส เลยซื้อมาอ่าน
• ความไม่หลากหลายของความหลากหลายทางวัฒนธรรม โดย ธเนศ วงศ์ยานนาวา
  เหตุผลเดียวกับข้างบน บวกกับอีกเหตุผลหนึ่งคือ ถ้าซื้อสองเล่ม จะได้แถมอีกเล่มของอาจารย์ธเนศ (จำชื่อหนังสือไม่ได้) แต่สำนักพิมพ์สมมติจะส่งตามมาให้ทีหลัง
• คนกับโพสต์โมเดิร์น โดย ไชยันต์ ไชยพร
  ซื้อเพราะอ่าน โพสต์โมเดิร์น ของผู้แต่งคนเดียวกันแล้วติดใจ
• What is art? โดย ลีโอ ตอลสตอย
  เพื่อนอ่านแล้วแนะนำ
• คนวัดโลก โดย ดานีเอล เคห์ลมันน์
  เคยซื้อหนังสือในชุดวรรณกรรมแปลเยอรมันร่วมสมัย ของสำนักพิมพ์วงกลมมาอ่าน ได้แก่ "ในสวนแปลกหน้า" และ "พ่อ หมูของเขา และตัวฉัน" มาอ่าน แล้วชอบมาก ๆ ไปถามที่ซุ้มของสำนักพิมพ์ว่ามีเล่มไหนออกใหม่บ้างเลยได้เล่มนี้มา เป็นเรื่อง(แต่ง)ของแวบหนึ่งของชีวิตนักวิทยาศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชื่อก้องโลก อ่านจบไปหนึ่งตอน เป็นเรื่องของเกาส์ (ใช่แล้ว เกาส์ที่คิดพวกเก๊าเสี้ยนซัมธิงทั้งหลายที่เรียนกันนั่นล่ะ) ประทับใจมาก ๆ
• สุดท้าย ไม่ใช่หนังสือแต่ก็ได้จากงานหนังสือ คือเสื้อและเข็มกลัด "คุณซาบซึ้ง" ซื้อมาด้วยความซาบซึ้ง

จนเลย แถมยังเริ่มอ่านเล่มไหนจริงจังไม่ได้ เพราะติดพันอยู่กับ แพนด้า (โดย ปราบดา หยุ่น)