<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <title>Disbeliever</title>
  <subtitle>I was uncool before uncool was cool.</subtitle>
  <link rel="alternate" type="text/html" href="http://tewson.com/content/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3"/>
  <link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://tewson.com/node/62/atom/feed"/>
  <id>http://tewson.com/node/62/atom/feed</id>
  <updated>2009-02-09T23:37:51+07:00</updated>
  <entry>
    <title>อ่าน (เรื่อง) รัก โดย พระจันทร์เสี้ยวการละคร</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://tewson.com/content/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3" />
    <id>http://tewson.com/content/%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%99-%E0%B9%80%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-%E0%B9%82%E0%B8%94%E0%B8%A2-%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3</id>
    <published>2009-02-09T17:17:12+07:00</published>
    <updated>2009-02-09T23:37:51+07:00</updated>
    <author>
      <name>tewson</name>
    </author>
    <category term="art" />
    <category term="drama" />
    <category term="sense" />
    <summary type="html"><![CDATA[<p>โครงการ "อ่าน (เรื่อง) รัก" ของพระจันทร์เสี้ยวการละคร คือการให้นักการละครทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่ เลือกหนังสือที่เกี่ยวกับความรัก มาถ่ายทอดเป็นละครสั้น ๆ</p>
<p>สำหรับรอบที่ผมไปดูนั้น มี 5 เรื่อง</p>
<ol>
<li>The Missing Piece Meets the Big O</li>
</ol>
<p>เป็นนิยายภาพที่หลายคนน่าจะเคยอ่าน ถ่ายทอดออกมาโดยการ "กลิ้ง" จริง ๆ ของนักแสดง</p>
<ol>
<li>แพนด้า</li>
</ol>
<p>จากหนังสือของปราบดา หยุ่น เรื่องนี้แอบซึ้ง หาคนแสดงมาได้เหมือนแพนด้าจริง ๆ ตอนจบแอบงง คงต้องไปหามาอ่าน</p>
<ol>
<li>หาแว่นให้หน่อย</li>
</ol>
<p>จากรวมเรื่องสั้นรางวัลซีไร้ท์ "เราหลงลืมอะไรบางอย่าง" เรื่องนี้เล่นกันสมจริงสมจัง การแสดงยอดเยี่ยมมาก</p>
<ol>
<li>แวร์เธ่อร์ระทม</li>
</ol>
<p>งานของเกอเธ่ เรื่องนี้น่าประทับใจเช่นกัน ทั้งการแสดง และเนื้อเรื่อง คือโคตรโรแมนติก จุดเด่นอีกอย่างคือดนตรีประกอบที่เล่นและร้องโดยนักแสดงเอง</p>
<ol>
<li>ความลับในความรัก</li>
</ol>
<p>จากความเรียงเกี่ยวกับความรักของจอห์น อาร์มสตรอง ผู้กำกับตีความออกมาได้เป็นคู่รัก 3 คู่ และใช้การเล่าเรื่อง 3 แบบ น่าสนใจมาก ๆ คู่หนึ่งเป็นวิดีโอที่งอนง้อกันสลับกับการอ่านข่าว คู่หนึ่งเป็นการอ่าน "บทรัก" สุดเร่าร้อน (จำพวก "นักรบหัวม่วงของผม" "เย่ เบบี๋" "ทาร์ซานของเจน") อย่างนิ่ง ๆ ที่โต๊ะ นิ่งจริง ๆ นิ่งจนฮา และคู่สุดท้าย เล่าด้วยการวัดสายตาประกอบแว่นแล้วอ่านเนื้อเพลงบนฝาผนัง ที่ทำให้ประทับใจมากคือตอนจบที่ทุกคู่เต้นรำกัน คู่แรกเต้นในวิดีโอ คู่ต่อมาเต้นนอกห้อง แล้วฉายเงาเข้ามา คู่สุดท้ายในห้อง ตอนหลังพบว่านักแสดงทุกคนคือผู้กำกับของเรื่องอื่น</p>
<p>สรุปแล้วประทับใจมากทั้ง 5 เรื่อง และสนับสนุนให้ไปดูกันในครั้งอื่น ๆ ไว้มีงานอะไรจะมาแปะบอกไว้ในนี้</p>
    ]]></summary>
    <content type="html"><![CDATA[<p>โครงการ "อ่าน (เรื่อง) รัก" ของพระจันทร์เสี้ยวการละคร คือการให้นักการละครทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่ เลือกหนังสือที่เกี่ยวกับความรัก มาถ่ายทอดเป็นละครสั้น ๆ</p>
<p>สำหรับรอบที่ผมไปดูนั้น มี 5 เรื่อง</p>
<ol>
<li>The Missing Piece Meets the Big O</li>
</ol>
<p>เป็นนิยายภาพที่หลายคนน่าจะเคยอ่าน ถ่ายทอดออกมาโดยการ "กลิ้ง" จริง ๆ ของนักแสดง</p>
<ol>
<li>แพนด้า</li>
</ol>
<p>จากหนังสือของปราบดา หยุ่น เรื่องนี้แอบซึ้ง หาคนแสดงมาได้เหมือนแพนด้าจริง ๆ ตอนจบแอบงง คงต้องไปหามาอ่าน</p>
<ol>
<li>หาแว่นให้หน่อย</li>
</ol>
<p>จากรวมเรื่องสั้นรางวัลซีไร้ท์ "เราหลงลืมอะไรบางอย่าง" เรื่องนี้เล่นกันสมจริงสมจัง การแสดงยอดเยี่ยมมาก</p>
<ol>
<li>แวร์เธ่อร์ระทม</li>
</ol>
<p>งานของเกอเธ่ เรื่องนี้น่าประทับใจเช่นกัน ทั้งการแสดง และเนื้อเรื่อง คือโคตรโรแมนติก จุดเด่นอีกอย่างคือดนตรีประกอบที่เล่นและร้องโดยนักแสดงเอง</p>
<ol>
<li>ความลับในความรัก</li>
</ol>
<p>จากความเรียงเกี่ยวกับความรักของจอห์น อาร์มสตรอง ผู้กำกับตีความออกมาได้เป็นคู่รัก 3 คู่ และใช้การเล่าเรื่อง 3 แบบ น่าสนใจมาก ๆ คู่หนึ่งเป็นวิดีโอที่งอนง้อกันสลับกับการอ่านข่าว คู่หนึ่งเป็นการอ่าน "บทรัก" สุดเร่าร้อน (จำพวก "นักรบหัวม่วงของผม" "เย่ เบบี๋" "ทาร์ซานของเจน") อย่างนิ่ง ๆ ที่โต๊ะ นิ่งจริง ๆ นิ่งจนฮา และคู่สุดท้าย เล่าด้วยการวัดสายตาประกอบแว่นแล้วอ่านเนื้อเพลงบนฝาผนัง ที่ทำให้ประทับใจมากคือตอนจบที่ทุกคู่เต้นรำกัน คู่แรกเต้นในวิดีโอ คู่ต่อมาเต้นนอกห้อง แล้วฉายเงาเข้ามา คู่สุดท้ายในห้อง ตอนหลังพบว่านักแสดงทุกคนคือผู้กำกับของเรื่องอื่น</p>
<p>สรุปแล้วประทับใจมากทั้ง 5 เรื่อง และสนับสนุนให้ไปดูกันในครั้งอื่น ๆ ไว้มีงานอะไรจะมาแปะบอกไว้ในนี้</p>
    ]]></content>
  </entry>
</feed>
